مهرشاه

یه شهر ساکت بدفرم

یه قلب شکسته ی پرخون

توو یه رنگی سبز

منو یه دستی سرد

بدی که می خندید

دلی که گم میکرد

منو دروغی زشت

دلی پر از آشوب

تو ایی به راه من

غریبه در آغوش

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 18:18 توسط محسن امیری بشلی |

خدایا آخر کتاب مرا آنگونه قلم بزن
که تو شایسته اش باشی
نه آنچه من سزاوارش هستم

"باور کنید همه تان را دوست دارم "