تبليغاتX
مهرشاه
... امید به پادشاهی تمام عالم داشت ...

راستی می دانی  ؟؟

زندگی  هیچوقت

جز سکون

و یک سکوت                                                                                                          

یک خیال مشوش خیس

و دوستی که رفت

چیزی نداشت

و منی که

همزمان با عاشقی پرنده ها

هدیه کردم  به خیالت

یک  ققنوس محزون پیر آتش نشده

که می گویند  این روزها بد گنگ است

 در آتش شعرهایش   

 شاید به خیالش منتظری  

که ببینیش 

نیم سوخته و عاجز  

می گویند که این روزها خیالی نمی شوی

می گویند دنبال  یک چوب خشک است

اما دریغ از حتی یک حوس  

 

نمی دانم که می شنوی صدای پاها را    

این روز ها رد میشنود  

از خیالم

سایه های نگاه های خاکستری

می دانم که می دانی

آخر خیالهایمان همسایه اند

+ نوشته شده در  جمعه سوم اسفند 1386ساعت 0:13  توسط محسن امیری بشلی  |